Afstandsbediening kwijt

“En, is school voor jou ook weer begonnen?” Ik zucht en knik. “Ja”, antwoord ik kort. Meer dan dat heb ik er ook niet aan toe te voegen. Ik zit in m’n laatste jaar HBO, en daar ben ik blij mee. 

Sinds vorig jaar oktober lijkt het alsof mijn leven in een stroomversnelling zit. Hoewel ik veel leuke bezigheden erbij heb (zoals concerten en hobby’s), heb ik ook veel zorgen voor m’n kiezen gekregen. Deze zorgen zitten constant -zelfs tijdens de leuke bezigheden- in mijn achterhoofd.
Vorig schooljaar heb ik het soms even moeilijk gehad. Door de grote en belangrijke schoolopdrachten die ik van school ontving, kon ik dit in combinatie met mijn familie-situatie even niet meer aan. Voor mij zijn m’n hobby’s dan ook een vluchtweg geweest.

Ik zal heel eerlijk zijn: in deze pijnlijke tijd waarin ik in een korte tijd steeds meer afscheid moet nemen van een familielid, is tekenen en schilderen mijn therapie. De druk van school die op m’n schouders lag, zorgde voor een enorme berg stress. Toch was het zo, dat zodra ik m’n potlood in m’n hand had, dit gevoel wegebde.

Prioriteiten stellen

Helaas is deze stress nu ik weer naar school ga terug m’n lichaam ingekropen. En tijd voor tekenen? Dat heb ik straks steeds minder. “School gaat voor”, dat is wat ik altijd om me heen hoor. Voor mij is het toch moeilijk om prioriteiten voor mezelf te stellen. Niet dat ik er met de pet naar wil gooien… Ik heb gewoon zoveel op m’n bord dat het moeilijk is om overzicht te houden.

Het is alsof je tien favoriete en belangrijke tv-programma’s tegelijkertijd op tv worden uitgezonden, maar je bent de afstandsbediening kwijt. Je kunt dus niet even één programma kiezen om te kijken, en de andere negen opnemen om later terug te kijken. Zowel school als mijn familie-situatie gebeuren nu, of ik het nou wil of niet.

“God geeft je enkel wat je aankunt”, is wat ik een keer iemand in een serie heb horen zeggen. Zowel deze persoon als ik denken enkel hetzelfde: “Heeft Hij me alleen niet erg overschat?” Misschien klinkt dit overdreven, maar ik ben na in het diepe te zijn gegooid nu al een jaar zonder uitzicht rond aan het dobberen. Althans, zo voelt het een beetje.

Kon God of iemand op m’n pad die afstandsbediening nou voor me terugvinden zodat ik meer overzicht krijg. Voorlopig lig ik nog even op de grond met m’n arm onder de bank te voelen of ik de afstandsbediening ergens kan vinden. Helaas heb ik nog geen geluk. Die afstandsbediening blijf ik nog even kwijt.

Een gedachte over “Afstandsbediening kwijt

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s